Kiss me now. [BaekDo]

posted on 18 Oct 2013 22:11 by calypso-1234

SF

            Story : Kiss me now.

            Part: 1

             Pair : Baekhtun X Kyungsoo

            Note :นี้เป็นเรื่องที่สองต่อจากเรื่องนั้นไรเตอร์ทำหลายๆคนเฟล(เปล่าอ่ะ) แก้มือแล้วกันค่ะ ^___^  เป็นการเริ่มแต่งจริงๆค่ะ ถ้าออกมารับไม่ได้ แต่งได้งี่เง่าปัญญาอ่อน เค้าขอโทษน๊าา T_T

 

 

โด คยองซู......

 

 

          "รุ่นพี่ฮะ...เอ่อ...คือผมชอบพี่นะ ได้โปรด รับขนมนี้จากผมด้วย ผมต้งใจทำมันมาให้พี่ฮะ .///." ร่างบางที่ยืนอยู่ต่อหน้าด้วยความประหม่า

 

 

           "อ๋อ...มึงชอบกูเหรอ บอกทำไมอ่ะ" ดวงตาที่กรีดอายไลน์เนอร์สีเข้มช้อนมองผู้ชายตัวเล็กที่อยู่ข้างหน้าตัวเอง

 

 

           "อ..เอ่อ พี่แบคฮยอน" ใบหน้าของยองซูรู้สึกชากับสิ่งที่อีกคนพูด สมองยังไม่เเน่ใจด้วยซ้ำว่าที่แบคฮยอนพูดนั้นมันเป็นคำตอบหรือประโยคคำถาม

 

 

            "ขนมน่ะเอายัดใส่ปากตัวเองเถอะ กูมีตังค์จะซื้อกินเอง ไม่ชอบของบริจาก" ว่าจบก็ลุกเดินเฉียดไหล่ออกไปโดยไม่ได้สนใจ คยองซุแทบน้ำตาร่วงลงมา ทั้งเจ็บทั้งอาย แต่ทำยังไงได้ ก็รักเค้าไปแล้วนี้

 

 

 

          "คยองซู...." มือเล็กเขย่าตัวอีกคนเบาให้ได้สติ หน้าตาที่ดูเหม่อลอยกลับมาได้สติอีกครั้งพร้อมกับเสียงหัวเราะคิกคักของเพื่อนรักอย่างฮยอนชิก

 

 

         "เป็นไรน่ะ แล้วไปสาระภาพรักน่ะเป็นไงบ้าง" คยองซูทำได้เเค่ก้มหน้าและส่ายหัวกับคำถามของเพื่อน ฮยอนชิกตบ่าแคบนั้นเบาๆเพื่อให้กำลังใจ

 

 

            "ถามจริงนะคยองซู นายไปสารภาพกับใคร??" ฮยอนชิกถามคำถามที่ข้องใจมานาน ซักถามท่าไหร่เพื่อนรักก็ไม่ยอมบอก

 

 

           "เอ่อ....พี่แบค"

 

 

          "ห๊ะ!!!! ไอ้เหี้....เอ่อ พี่ฮยอนน่ะนะ คยองซู นายก็รู้ว่าหมอนั้นมันไม่ใช่คนดี เเต่ทำไม...."

 

 

          "ไม่รู้ เรารักเค้าไปแล้วอ่ะฮยอนชิก...ก็รู้อยู่หรอกว่าต้อผิดหวัง แต่เจอจริงๆมันก็ทำใจไม่ได้"

 

  

          ปัง!!!!!

 

           ส้นสูงข้างหนึ่งถูกวางกระเเทกลงกลางโต๊ะที่คองซุนั่งอยู่จนร่างบางถึงกับสะดุ้งเฮือก

 

 

           "นี่เหรอ โด คยองซู ได้ยินข่าวว่าไปสารภาพรักกับแบคฮยอนเหรอ??" สายตาที่ดูถูกชิงชังนั้นไล่มองตั้งแต่หัวจรดเท้าริมฝีปากที่แต่งแต้มด้วยลิปสติกสีแดงสดยกยิ้มมุมปาก "ไม่เจียมตัวเองเลยนะเด็กน้อย"

 

 

          ความเจ็บปวดเเล่นไปทั่วใบหน้าเมื่อนิ้วเรียวนั้นบีบเข้าที่กรามพร้อมจิกเล็บยาวลงบนใบหน้า มืออีกข้างกระชากผมของคยองซูจนเเทบหลุดออกจากหนังหัว

 

 

           "รุ่นพี่ทำอะไรอ่ะครับ ปล่อยเพื่อนผมนะ"

 

 

           "เสือก!!!"

 

 

         "มึงจำใส่หัวสมองน้อยๆของมึงเอาไว้นะคยองซู อย่าสะเออะไปยุ่กับแบคฮยอนอีก ผู้ชายคนนั้นเป็นของกู!!!!"

 

 

           เพี๊ยะ!!!

 

 

         ใบหน้าของยองซูหันไปตามแรงตบ รับรู้ได้ถึงความชาและแสบ ใบหน้าขาวขึ้นสีเป็นริ้วแดงชัดเจน

 

 

           "นี่กูถือว่าแค่สั่งสอนนะ ถ้ามึงยุ่งกับเค้าอีก กูเอามึงตายเเน่" ร่างโปร่งขอเธอเดินพ้นออกไป เสียงซุบซิบนินทาที่ดังไมค่อยได้ศัพท์ดังจ๊อกเเจ๊ก คยองซูรู้สึกอยากจะแทกแผ่นดินหนี หรือไม่ก็ตายไปให้พ้นๆมันตอนนี้

 

 

           "คยองซูเป็นไง...." ร่างบางรีบลุกพรวดเเล้ววิ่งออกไปนอกห้องเรียน พยายามที่จะปิดซ้อนน้ำตาของตัวเองอย่างถึงที่สุดก่อนจะรีบวิ่งไปขังตัวเองอยู่ในห้องเก็บของของโรงเรียน

 

 

          "ฮึก...ฮือ..." มือเล็กปิดซ้อนใบหน้าที่เปื้อนคราบน้ำตาตัวเองจนมันเปียกชุ่มไปหมด  มันผืดมากเลยเหรอที่ผมรักพี่เค้า ผมไม่ได้ต้องการอะไร ขอแค่ผมได้บอก ........ ผมหลอกตัวเองมาตลอด แต่ความจริง ผมต้องการ ต้องการพี่เค้าทั้งตัว และหัวใจ

 

 

 

บยอน แบคฮยอน

 

 

          "แบค มึงรู้เรื่อรึเปล่า" เซฮุนเดินเข้ามาพร้อมกับนั่งพาดขาลงกับโต๊ะ

 

 

          "เรื่องอะไร ถ้ามันไม่คุ้มกับที่กูยอมตายเกมนี้นะ มึงตาย" แบคฮยนวางมือจากเกมกดก่อนจะเงยหน้าไปมองหน้าเซฮุนอย่างกวนอวัยวะเบื้องล่าง

 

 

          "เมียมึงอาลวาทอีกและว่ะ"

 

 

         "อิป้านั้นมันไปทำอะไรใครอีก" ใบหน้าของแบคฮยอนดูขรึมทันที มันกี่ครั้งต่อกี่ครั้งแล้วที่คู่หมั่นของเขาทำแบบนี้

 

 

          "ให้เดาว่าทีนี้ไปตบใคร??"

 

 

          "มึงจะบอกกูดีๆหรือจะกินตีนก่อน"

 

 

            "สัส...กูบอกก็ได้ น้องคยองซูเว้ย" เซฮุนพูดเบาๆพอให้ได้ยินกันแค่สองคน

 

 

          "ใครคือคยองซูว่ะ..? โอ๊ย ตบหัวกูทำไมสัส"

 

 

          "ก็คนที่สารภาพรักกับมึงก่อนจะเข้าเรียนไงว่ะ" คิ้วเรียวของแบคฮยนขมวดมุ่น

 

 

         "ห๊ะ...!!?"

 

 

          "มึงไม่ต้องห๊ะ ดูนี่" เซฮุนยื่นโทรศัพท์ให้เพื่อนก่อนจะให้แบคฮยอนดูคริปที่พึ่งอัพโหลดเมื่อไม่กี่นาทีนี้ ภาพขอสาวสวยลูกสาวนักการเมื่องคนนึ่งกำลังบีบหน้าของเด็กผู้ชายตัวเล็กแล้วฟาดมือลงบนใบหน้านั้นจนแทบหงาย....แบคฮยอนส่งคืนกับเจ้าของก่อนจะมานั่งสนใจเกมกดตัวเองต่อ

 

 

           "กูเห็นจนชินเเละ...เซฮุน คาบนี้กูโดดนะ แก้ตัวให้กูหน่อยละกัน" ว่าจบก็เดินออกมานอกห้องหน้าตาเฉยก่อนจะตรงไปยังห้องน้ำชายท้ายอาคารที่ไม่ค่อยมีคนเข้า ชะงักมือที่จะเปิดประตูเพราะได้ยินเสียงเปิดน้ำ แต่ก็ตัดสินใจเปิดเข้าไปอยู่ดี คนที่สิงอยู่ในห้องน้ำสะดุ้งเฮือกเมื่อมีคนเปิดปรตูเข้ามา

 

 

          ดวงตากลมโตเบิกกว้าง มุมปากนั้นยังคงมีเลือดซึมออก ใบหน้าขาวเป็นรอยนิ้วเเดงอยู่บนใบหน้าข้างหนึ่ง เเละรอยเล็บที่จิกลึกลงบนใบหน้า

 

 

              "เอ่อ ... ผมกำลังจะไป" ว่าจบร่างเล็กนั้นก็รีบเดินสวนออกเเต่กลับถูกรั้งแขนเอาไว้ แบคฮยอนไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าจะรั้งเอาไว้เพื่ออะไร

          

  

          "มึงจะไปไหนล่ะ??"

 

 

          "เข้าเรียน...รุ่นพี่ฮะ...โอ๊ย!" คยองซูร้องออกมาเมื่อปรายคางถูกเชยขึ้นเเล้วนิ้วเรียวนั้นกดลงที่มุมปาก

 

         

          "นี่รอยของจูโน่ทำไว้เหรอ ซวยจริงๆ ปรกติแล้วคนที่โดนยัยนั้นตบ จะเป็นพวกที่ได้เสียกับกูเท่านั้นนี่ แต่มึงยังเลยคยองซู"  แบคฮยอนล็อกประตูก่อนจะดันร่างเล็กนั้นจนชิดผนัง

 

 

              "พ...พี่จะทำอะไรผมฮะ??" มือเล็กดันเเผงอกกว้างเอาไว้ สายตาสั่นระริกดูประหม่า

 

 

          "กลัวเหรอ? หึ" ว่าจบแบคฮยอนโน้มตัวลงมาหวังจะช่วงชิงจูบจากอีกคน

 

 

           "อย่านะฮะ!!!"  แขนเล็กผลักอกอีกคนจนแบคฮยอนเสียหลังก้าวถอยหลังไปสองสามก้าว

 

 

           "หึ..มึงไม่ได้รักกูจริงนี้หว่า" แบคฮยอนแสยะยิ้มออกมา ก่อนใบหน้าจะเเสดงความผิดหวัง คยองซูมองร่างที่กำลังจะเดินออกไปด้วยความลุกลี้ลุกลน

 

 

            "พี่แบคฮยอนฮะ ผมขอโทษ" เเขนเล็กรีบรวบกอดเอวของคนตัวสูงกว่าก่อนที่เค้าจะเดินออกไป แล้วเเนบหน้าลงกับแผ่นหลังกว้างนั้น

 

 

          "อะไรล่ะ??" แบคฮยอนหันกลับไปมองนิดนึ่งพร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

 

 

           "ผมยอมเเล้ว....ผมยอมพี่ทุกอย่าง" แขนเล็กนั้นรวบกอดเอวของเเบคฮยอนเเน่นขึ้น คยองซูมองไม่เห็นหรอก ว่าแววตาของแบคฮยอนตอนนี้มันพร้อมที่จะขย้ำเค้าเเค่ไหน

 

 

         แขนของคยองซูรวบกอดรอบคอของคนที่สูงกว่า ปรายเท้าเขย่งจนสุดก่อนจะแนบริมฝีปากอวบอิ่มของตัวเองกับริมฝีปากบางของแบคฮยอน จูบที่ไม่ประสีประสาทำให้แบคฮยอนแอบขันอยู่ในใจ ไม่เป็นไร เดี๋ยวพี่สอนนายเองไอ้น้อง....

 

 

          ริมฝีปากอวบอิ่มถูกบนเบียด ไม่มีหรอกความอ่อนโยน มีแต่ตวามหิวกระหายที่แบคฮยอนกำลังส่งผ่านริมฝีปากตัวเองบวกกับอารมณ์ใคร่ รู้สึกได้ถึงมือสวยที่กำลังดึงชายเสื้อตัวเองออกมาแล้วส่งมือนั้นเข้าไปลูบวนอยู่บริเวณหน้าท้องจนคยองซูรู้สึกเสียววูบ ร่างกายบอบบางถูกยกให้นั่งอยู่บนขอบอ่างล้างมือ มือเล็กเผลอกำคอเสื้อของอีกคนเเน่นเมื่อลิ้นร้อนเริ่มเข้ามาเก็บเกี่ยวควมหวานในโพลงปาก

 

 

          กระดุมเม็ดบนสองสามเม็ดของคยองซูถูกปลดออก แบคฮยอนละริมฝีปากจากปากที่อวบอิ่มนั้นมาขบเม้มตามซอกคอขาวก่อนจะไล่ลงมาตามแผ่นอก ทิ้งรอยตีตราเอาไว้บางๆตรงบริเวณที่ริมีปากบางนั้นลากผ่าน

 

 

        "อือ...พี่แบค"  

         

 

 

        เสียงครางหลุดออกมาเป็นระยะ เมื่อความเสียวซ่านนั้นทำให้คยองซูต้องบิดเร่าตามเเรงอารมณ์ แต่แล้วอยู่ๆแบคฮยอนก็หยุดลง .....

 

 

          "เอ่อ...พี่แบค" แววตาของคยองซูแสดงความสงสัยว่าทำไมถึงหยุด กุญแจสีเงินวาวดองหนึ่งถูกยัดใส่มือของคยองซุพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

 

 

         "ไปหากูที่ห้องซิ....แล้วกูจะทำให้....ถ้ามึงอยาก" แบคฮยอนกระซิบข้างหูนั้นเบาๆก่อนจะเดินออกจากห้องน้ำไป คยองซูก้มมองกุญแจที่อยู่ในมือ ภายใต้จิตใจที่กำลังลุ่มหลงหลอกล่อให้เด็กน้อยกำลังติดกับกลลวงที่จะฉุดให้ลงไปเกียกกลั่วกับความโสโครกต่ำทรามของจิตใจมนุษย์....แต่คยองเลือกแล้ว :)

.

.

.

.

.

.

        ฮยอนชิกเหลือบมองเพื่อนตัวเล็กที่นั่งอยู่ข้างตัวเอง ใบหน้ายังคงมีรอยจากฝ่ามือของจูโน่ที่ทำไว้ กระดุมถูกติดจนมิดคอ พร้อมกับริมฝีปากแดงนั้นบวมและเห่อช้ำนิดหน่อย แต่ฮยอนชิกไม่กล้าที่จะถามอะไรออกไป

 

 

          "วันนี้พอแค่นี้...สำหรับรายงาน อย่าลืมมาส่งล่ะ 10 คะแนนสำหรับคนที่ส่ง ส่วนคนที่ไม่ 10 คะแนนหายไป พร้อมๆกับ -10 ที่จะเอามาไว้หักลดทอนคะแนนตัวเอง สวัสดี..." อาอาจารย์วิชาเคมีสุดขี้ยวเดินออกไปจากห้อง ไม่นานก็ตามมาด้วยเสียงซุบซิบนิทาอาจารย์ ซึ่งเป็นประจำแบบนี้ทุกวัน

 

 

          "วันนี้ไปกินไอติมกันก่อนกลับไหมคยองซู" ฮยอนชิกเอ่ยชวนเพราะได้ข่าวมาว่ามีร้านไอศกรีมเปิดใหม่

 

 

 

          "เอ่อ...ไม่ละ..ขอบใจ เรากลับก่อนนะ ^_^" บอกลาเพื่อก่อนที่จะพาร่าเล็กของตัวเองนั้นวิ่งออกมาจากห้องอย่างรวดเร็ว มือล้วงเอากระดาษแผ่นหนึ่งออกมาจากกระเป๋าซึ่งไม่รู้ว่าบคฮยอนยัดมันเข้าไปตั้งแต่ตอนไหน คยองซูมองดูที่อยู่ของอีกคนก่อนจะสูดอากาศเข้าเต็มปอดแล้วเดินลงอาคารไป ไม่ลืมที่จะเก็บกระดาษใบนั้นเอาไว้เปนอย่างดี

 

 

 

          ร่างเล็กจ่ายเงินแล้วก้าวลงมาจากแท็กซี่ สายตาไล่กวาดมองคอนโดหรู ขารู้สึกสั่นขึ้นมาเสียดื้อๆจนมันก้าวไม่ออก มือที่กำลังสั่นยกขึ้นมากำสายกระเป๋าตัวเองแน่น

 

 

          "หันหลังกลับตอนนี้จะทันไหมคยองซู...." ปากบ่นขมุบขมิบกับตัวเอง แต่สุดท้ายขาเกก็ก้าวเข้ามาในคอนโดอยู่ดี คอยองซูรู้ดีว่าแบคฮยอนเกิดมาในครอบครัวที่ฐานะดีแค่ไหน มีทั้งอิทธิพล อำนาจต่างๆนาๆ ทั้งหน้าตาในสังคม แต่คยองซูก็ยังกล้าที่จะเสี่ยงตาย

 

 

         คยองซูมองหากริ่งหน้าห้องแต่ก็ไม่มี หยุดมือที่กำลังจะเคาะประตูลงก่อนจะล้วงเอากุญแจที่อีกคนทิ้งเอาไว้ให้ มือที่เสียบกุญแจนั้นสั่นระริก ก่อนจะบิดมันเบาๆแล้วประตูเปิดออก

 

 

         ความเย็นของแอร์นั้นกระทบกับใบหน้า ทำให้คยองซูรู้สึกหนาวกว่าปรกติ สายตาพยายามสอดส่องหาเจ้าของห้องในคอนโดหรูนี้

 

 

 

          "มาแล้วเหรอ" คยองซูสะดุ้งเฮือกมื่อได้ยินเสียงของแบคฮยอน พร้อมกับเจ้าตัวที่เดินออกมาจากมุมหนึ่งของห้อง เสื้อนักเรียนปลดกระดุมสองเม็ดบนออก ปล่อยชายเสื้อลอยชายออกมาโดยไม่ได้ใส่ใจ

 

 

         "เอ่อ...ขอโทษฮะ ผมว่าผมกลับดีกว่า" ว่าจบคยองซูก็รีบเดินไปกระชากประตูเปิด แต่ทว่ามันเปิดไม่ออก

 

 

         "ขอโทษด้วยนะ พดีประตูมันล็อคเองอัตโนมัติ"

 

 

         พี่เปิดให้ผมนะฮะ" คยอซูเขย่าประตูแต่มันก็ม่ได้เป็นผล เด็น้อยกำลังจะร้องไห้ หมดหนทางใดๆแล้วที่จะหนี

 

 

       "ไหนนายบอกว่ารักพี่ไงคยองซู จะหนีพี่ไปไหนล่ะ" แบคฮยอนรวบร่างที่หยุดยืนอยู่หน้าประตูก่อนจะถอดกระเป๋าของคยองซูออก

 

 

        มือที่อยู่ไม่เป็นสุขเริ่มลูบคลำไปทั่วร่างของคยองซูผ่านเสื้อนักเรียนตัวบาง ริมฝีปากบางกดแนบลงบนซอกคอขาว ฟันซี่เล็กครูดไปตามลำคอขาว กดซ้ำรอยเดิมจนมันแจ่มชัดขึ้น

 

 

         "อือ...พี่แบค" คยองซูรู้ดีว่าต่อไปมันจะเกิดอะไรขึ้น ก็คงต้องยอมรับแล้วล่ะ.....

.........................................................................................................................................................

ตามต่อในเด็กดี เด่วเอาลิงค์มาเเปะ ^^

 

edit @ 18 Oct 2013 22:19:44 by Calypso

Latest Comments

Archives

Categories